Historia pewnego USB

Ten post piszę jako ostrzeżenie dla posiadaczy zestawów opartych o płyty Gigabyte. Nie jest to w żadnym wypadku krytyka producenta, lecz historia, która może się przydarzyć każdemu. Tak więc posłuchajcie (a raczej poczytajcie):
Od maja 2007 roku jest posiadaczem płyty głównej Gigabyte (S-Series jeśli to kogoś interesuje). Płyta działała bardzo ładnie, no miała pewne sprzeczki z kartą telewizyjną Lidteka w której zanikał dźwięk, ale żadnych poważniejszych zastrzeżeń mieć do niej nie mogłem. Tak więc płyta służyła, ja jej używałem a zwłaszcza najbardziej popularnego w dzisiejszych czasach portu USB, pod który przybywało mi coraz więcej urządzeń. Aż tu pewnego strasznego ranka próbie włączyć moje maleństwo i … nic! Co jest? Próbuje drugi raz. Teraz komputer odpowiada – wywalając mi korki w mieszkaniu… kurde sprawa poważna – musi być ciężko chory. Na szczęście mam gwarancje. Udaje się do sklepu oddaje kompa na swojego rodzaju SOR. Po kilku dniach słyszę diagnozę: płyta główna jest spalona, zwarcie powstało na ścieżkach przy USB. Na szczęście usterka podlega gwarancji jednak, płyta musi zostać wysłana do firmy Gigabyte – efekt: minimum 3 tygodnie bez własnego komputera i swoich danych… Czy historia skończy się happy endem? Nie wiem. Czas pokaże.
Jednak jaki morał płynie z tej historii ? Nie przeciążajcie portów usb, nie używacie skanera? Odłączcie go – grzeje tylko ścieżki. Hub usb – nie wykorzystywany w danej chwili, nie musi być podłączony, kabel do komórki też nie – przecież cały czas się nie zgrywa danych po co ma grzać się i pobierać prąd. Tak samo jest z kamerą internetową, aparatem i innego rodzaju urządzeniami. Nie używane, lepiej wyłączyć. Bądźcie więc rozważni i dbajcie o swoje maleństwa… Bo tak historia mogła przydarzyć się każdemu.